Fotoğrafçı / Photographer
Ara Hâl / Ara Zaman — A Liminal State / A Liminal Time
Ara Hâl / Ara Zaman, çağdaş insanın doğa, teknoloji ve medeniyet arasında giderek kalıcı hâle gelen varoluşsal eşik durumunu ele alan bir sergi projesidir. Sergi, modern bireyin artık ne bütünüyle doğaya ait olabildiği ne de inşa ettiği sistemler içinde tam anlamıyla huzurlu bir konum bulabildiği bir döneme odaklanır.
Günümüz dünyasında aidiyetler, sınırlar ve anlamlar çözülmekte; zaman doğrusal bir ilerleme hattı olmaktan çıkarak üst üste binen, yoğunlaşan ve çatışan katmanlar hâlinde deneyimlenmektedir. Ara Hâl / Ara Zaman, bu belirsizlik alanını geçici bir kriz olarak değil, çağdaş varoluşun süreklilik kazanmış bir durumu olarak ele alır.
Sergide doğa romantize edilmez; medeniyet de mutlak bir ilerleme fikriyle yüceltilmez. Yosun tutmuş bir ağaç gövdesi ile bir havaalanı altyapısı, aynı anlatının eşit parçaları olarak yan yana gelir. İnsan, bu anlatıda hem tahrip eden hem de onarmaya çalışan çelişkili bir özne olarak görünürlük kazanır.
İnsan figürü serginin merkezinde yer almaz; ara bir konumda, sessiz bir tanık olarak var olur. Yaşlı bir yüz, bir işçi bedeni ya da bir izleyici silueti, yargılayıcı olmayan bir bakışla kaydedilir. Sergi, izleyiciyi suçlamaya değil; görmeye, düşünmeye ve duraksamaya davet eder.
Ara Hâl / Ara Zaman, bir çözüm ya da gelecek vaadi sunmaz. Bu sergi, izleyiciye cevaplar vermekten çok, çağımızın kırılganlıkları üzerine düşünmek için bir alan açmayı amaçlar.
Sergi, fotoğraf pratiği aracılığıyla kişisel hafızadan süzülen imgeleri, zaman ve mekân sınırlarını aşan ortak bir anlatıda buluşturur. Fotoğraf, burada yalnızca belgeleyici bir araç değil; bakma, kaydetme ve tanıklık etme sorumluluğunu üstlenen düşünsel bir pratik olarak ele alınır.
A Liminal State / A Liminal Time is an exhibition project that explores the increasingly permanent state of existential liminality in which contemporary humanity finds itself—suspended between nature, technology and civilisation. It focuses on an era in which the modern individual can no longer belong entirely to nature, yet cannot find genuine peace within the systems they have created.
In today's world, identities, boundaries and meanings are dissolving. Time is no longer experienced as a linear progression, but as layers that overlap, intensify and collide. A Liminal State / A Liminal Time approaches this realm of uncertainty not as a temporary crisis, but as an enduring condition of contemporary existence.
The exhibition neither romanticises nature nor glorifies civilisation through the notion of inevitable progress. A moss-covered tree trunk and the infrastructure of an airport stand side by side as equal elements of the same narrative. Within this narrative, humanity emerges as a contradictory presence—both an agent of destruction and one that strives to repair.
The human figure does not occupy the centre of the exhibition; instead, it remains in an in-between position, present as a silent witness. An elderly face, a worker's body or the silhouette of a viewer is recorded through a non-judgemental gaze. The exhibition does not seek to accuse the viewer, but invites them to look, reflect and pause.
A Liminal State / A Liminal Time offers neither a solution nor a promise of what the future might hold. Rather than providing answers, the exhibition seeks to create a space in which to reflect on the fragilities of our age.
Through the practice of photography, the exhibition brings together images filtered through personal memory within a shared narrative that transcends the boundaries of time and space. Here, photography is regarded not merely as a documentary medium, but as a reflective practice that assumes the responsibility of looking, recording and bearing witness.